‘Werknemers zien hun baas graag gaan’, zij vinden hen extreem bureaucratisch en inconsistent bij hun besluitvorming. . Zo besluit Sirota Survey Intelligence een onderzoek van 3 jaar bij 3,5 miljoen werknemers uit o.a. grote ICT-bedrijven over hoe zij werken en wat hen hindert en demotiveert.
Mijn gesprekken en interviews zijn statistisch minder relevant maar de boodschap is wel dezelfde : Help, we verzuipen ! Ik ben het beu, mijnheer, het komt mijn strot uit. Als ervaren headhunter zou je dan verwachten dat er het bekende verhaal komt van hoe rechtevenredig de lengte van de files is aan de irritatie die ze veroorzaken, of dat er weer frustratie is over de tot onhaalbare hoogtes verhoogde targets en de te korte deadlines, of dat het gaat over dat geniepige organisatiegif, interne Politiek, de taalonafhankelijke partij van het Eigen Belang, U weet wel.
Wel nee, de laatste 12 maanden gaat het over help, we verzuipen in de interne bureaucratie en elektronische paperassenwinkel, in de vermenigvuldiging van rapporteringlijnen en het niet-broederlijk delen van de bijhorende macht, in de doelloosheid van de beslissingen, in de zinloosheid van de gehanteerde procedures die alleen geklopt wordt door de nog grotere zinloosheid van het aantal bijhorende formulieren. ‘Die op papier zijn vaak leuker dan die on line want die hebben tenminste nog kleurtjes’, ironiseerde iemand onlangs. Hij had Kafka herlezen. Waarvoor de kleurtjes dienden wist hij net zo min als Kafka zelf. Wat hij wel wist, is dat hij daar absoluut weg wou. Hij, en samen met hem 90% van de mensen die ik de laatste maanden gesproken heb, zijn het roerend eens over één punt : Zij zijn te professioneel om het nog langer te pikken dat ze door hun werkgever in het onvermogen gesteld worden om succesvol te zijn.
Een HR verantwoordelijke formuleerde het als volgt : Het overgewicht aan blinde bureaucratie, tegenstrijdige objectieven en gemene politiek is inderdaad verpletterend, maar wij hebben geen keuze : Onze enige keuze is mensen vinden die in zo’n omgeving toch succesvol kunnen zijn. ‘En waarom zouden die mensen dat willen ?’, voegde ik er aan toe. De vraag werd niet geapprecieerd. Verkopers moeten 3 uur schipperen en roeien om 2 uur presales support te krijgen. Dat zijn 3 frustrerende uren dat ze niet bezig zijn met hun klanten. Een ICT departementsverantwoordelijke met 4 rapporteringlijnen moet 3 maand palaveren met het Eigen Belang van zijn chefs voor iets waar hij ten eerste de absolute expert in is en dat hij ten tweede in minder dan een week opgelost heeft. Hij werkt nu niet meer bij dat bedrijf.
Vandaag moeten te veel ICT-professionals 80% van hun tijd verspillen aan zinloze interne praktijken om in de 20% overblijvende tijd 100% van hun echte job te doen. Sales mensen zijn verplicht om 80% van hun tijd internte verkopen ipv extern bij de klant. De interne klanten zijn gegarandeerd steeds de moeilijkste. Succes wordt gemeten aan de vaardigheid om intern de dingen verkocht en gedaan te krijgen. Extern verkopen is namelijk makkelijker. Het is als een bokswedstrijd te moeten winnen door je eigen trainer KO te slaan. De Pareto-regel staat op zijn kop en dat is nooit efficiënt.
Dus, bedrijven, help Uw mensen. Behandel hen niet als de vijand of zij zullen zich tegen het bedrijf keren. Het excuus dat het overal zo is en het gras alleen maar groener is aan de ander kant omdat er daar nog meer ‘str..’ ligt, zet de kantoordeur wagenwijd open voor de concurrent die je niet hebt zien komen. De enige die daarvoor dankbaar blijft, is de pragmatische headhunter. Die weet namelijk perfect waar hij moet zoeken.
